Storythai

วันนี้....
เค้าได้รู้หมดแล้ว...

ว่าเราคิดยังไง คำตอบมันเป็นอย่างไร

ดูเค้าเป็นกระวนกระวายใจดีนะ

เหมือนคนที่ จะเสียอะไรไป แล้วค่อยเห็นคุณค่าของมันน่ะ

นี่ไม่ใช่บททดสอบระหว่างเรา

เพราะเราคิดว่า...เวลานั้นมันหมดลงไปแล้ว

ถ้าเราให้โอกาสเค้า บอกเค้าว่า
เธอจะให้คำสัญญากับชั้นได้มั้ย
ว่าเธอจะไม่ทำตัวแบบนี้อีก

มันก็ไม่มีประโยชน์อะไรแล้ว
เราได้รู้มามากแล้ว
ถึงเปลี่ยนตัวเองได้ แต่ก็คงชั่วครั้งชั่วคราว
แล้วก็กลายมาเป็นเหมือนเดิม
เราก็เศร้าเหมือนเดิม เสียใจเหมือนเดิม

ไม่นานก็ช้า เรารู้ ว่าเราก็ต้องเลิกกัน
อยู่ไกลกันขนาดนี้ จะทนไหวเหรอ
ปีนึงเจอ กันแค่เดือนสองเดือน
อีกสิบเดือน นี่ก็ได้แค่พูดคุยผ่านโทรศัพท์ msn
แค่ปีเดียวนี่ก็รู้แล้ว....
ว่ามันแย่ขนาดไหน

กี่ครั้งที่เราไม่เข้าใจกัน
กี่ครั้งที่ต้องมาโกรธ งอน ทะเลาะ ง้อ
เหมือนมันเป็นวัฐจักรกันไป
วนเวียนอยู่อย่างนี้

ช่วงเวลาดีๆ
รับรองมันมีแน่นอน
สำหรับเรา การที่ได้พูดคุย
ได้ยินเสียงคุณ
มันก็เป็นอะไรที่วิเศษณ์ที่สุดแล้ว
ถ้าวันไหนคุณพูดดี น่ารัก
ก็เหมือนเราได้โบนัสพิเศษด้วย

เราวาดความฝัน และความคิดต่างๆมากมาย
เวลาเรากลับไทย เราก็คงจะได้เห็นหน้ากันเกือบทุกวัน
มีเวลาให้กันและกัน
ได้ไปไหนมาไหนด้วยกัน
มันคงมีความสุขไม่น้อยเลย


เราขอทำความฝันเราให้เป็นจริงก่อนแล้วกันนะ
แล้ว...จากนั้น...
เราคงถึงเวลาที่ต้องจากกันจริงๆ

เราก็ไม่อยากทำให้คุณเสียใจนะ
เพราะเราก็ไม่ต้องการทำให้คนที่เรารักเสียใจ

แต่มันคงถึงเวลาแล้ว...
เราว่ามันมีเหตุผลมากพอ
สิ่งที่ได้เคยพูดไปทั้งหมด
มันน่าจะเคลียร์แล้ว...
เพราะเราคิดอะไร จะทำอะไร
เราก็ให้คุณรับรู้หมด
เราไม่มีอะไรปิดบังคุณเลยแม้แต่น้อย

เพียงแค่คุณสนใจ ใส่ใจเราให้มาก
แค่นั้นแหละ คุณก็จะรู้ทั้งหมด ที่เป็นเรา...


เราทำคุณคิดมาก..
เราขอโทษ..

ถ้าคุณต้องการเราจริงๆ
คุณก็พิสูจน์ให้เราเห็นแล้วกันนะ

เราไม่ได้งอน ไม่ได้ประชด
ในการที่เราทำแบบนี้

เราไม่ได้เรียกร้องความสนใจ

จริงๆ ก็ไม่ใช่ความต้องการของเราสักเท่าไหร่

แต่คุณ ทำสถานการณ์ให้มันเป็นแบบนี้...

บอกแล้วว่ามีอะไรก็ให้คุยกันไปเลย

ก็ไม่คุย เล่นหายไปเงียบๆ

ใครจะรู้ว่าคุณคิดอะไร

แต่เราก็คิดแบบนี้แหละ


เรายังจะคุยกับคุณเหมือนเดิมนะ
เหมือนที่คุณเคยบอกกับเราไง
เมื่อเกือบ 3 ปีที่แล้ว
ว่า"คุณต้องการให้เรากลับไปเป็นเหมือนจุดเริ่มต้น"

เรามากจากตรงไหน...
เราก็ควรกลับไปอยู่ ณ จุดนั้น
ก็คงจะดีนะ

วันนี้....
เค้าได้รู้หมดแล้ว...

ว่าเราคิดยังไง คำตอบมันเป็นอย่างไร

ดูเค้าเป็นกระวนกระวายใจดีนะ

เหมือนคนที่ จะเสียอะไรไป แล้วค่อยเห็นคุณค่าของมันน่ะ

นี่ไม่ใช่บททดสอบระหว่างเรา

เพราะเราคิดว่า...เวลานั้นมันหมดลงไปแล้ว

ถ้าเราให้โอกาสเค้า บอกเค้าว่า
เธอจะให้คำสัญญากับชั้นได้มั้ย
ว่าเธอจะไม่ทำตัวแบบนี้อีก

มันก็ไม่มีประโยชน์อะไรแล้ว
เราได้รู้มามากแล้ว
ถึงเปลี่ยนตัวเองได้ แต่ก็คงชั่วครั้งชั่วคราว
แล้วก็กลายมาเป็นเหมือนเดิม
เราก็เศร้าเหมือนเดิม เสียใจเหมือนเดิม

ไม่นานก็ช้า เรารู้ ว่าเราก็ต้องเลิกกัน
อยู่ไกลกันขนาดนี้ จะทนไหวเหรอ
ปีนึงเจอ กันแค่เดือนสองเดือน
อีกสิบเดือน นี่ก็ได้แค่พูดคุยผ่านโทรศัพท์ msn
แค่ปีเดียวนี่ก็รู้แล้ว....
ว่ามันแย่ขนาดไหน

กี่ครั้งที่เราไม่เข้าใจกัน
กี่ครั้งที่ต้องมาโกรธ งอน ทะเลาะ ง้อ
เหมือนมันเป็นวัฐจักรกันไป
วนเวียนอยู่อย่างนี้

ช่วงเวลาดีๆ
รับรองมันมีแน่นอน
สำหรับเรา การที่ได้พูดคุย
ได้ยินเสียงคุณ
มันก็เป็นอะไรที่วิเศษณ์ที่สุดแล้ว
ถ้าวันไหนคุณพูดดี น่ารัก
ก็เหมือนเราได้โบนัสพิเศษด้วย

เราวาดความฝัน และความคิดต่างๆมากมาย
เวลาเรากลับไทย เราก็คงจะได้เห็นหน้ากันเกือบทุกวัน
มีเวลาให้กันและกัน
ได้ไปไหนมาไหนด้วยกัน
มันคงมีความสุขไม่น้อยเลย


เราขอทำความฝันเราให้เป็นจริงก่อนแล้วกันนะ
แล้ว...จากนั้น...
เราคงถึงเวลาที่ต้องจากกันจริงๆ

เราก็ไม่อยากทำให้คุณเสียใจนะ
เพราะเราก็ไม่ต้องการทำให้คนที่เรารักเสียใจ

แต่มันคงถึงเวลาแล้ว...
เราว่ามันมีเหตุผลมากพอ
สิ่งที่ได้เคยพูดไปทั้งหมด
มันน่าจะเคลียร์แล้ว...
เพราะเราคิดอะไร จะทำอะไร
เราก็ให้คุณรับรู้หมด
เราไม่มีอะไรปิดบังคุณเลยแม้แต่น้อย

เพียงแค่คุณสนใจ ใส่ใจเราให้มาก
แค่นั้นแหละ คุณก็จะรู้ทั้งหมด ที่เป็นเรา...


เราทำคุณคิดมาก..
เราขอโทษ..

ถ้าคุณต้องการเราจริงๆ
คุณก็พิสูจน์ให้เราเห็นแล้วกันนะ

เราไม่ได้งอน ไม่ได้ประชด
ในการที่เราทำแบบนี้

เราไม่ได้เรียกร้องความสนใจ

จริงๆ ก็ไม่ใช่ความต้องการของเราสักเท่าไหร่

แต่คุณ ทำสถานการณ์ให้มันเป็นแบบนี้...

บอกแล้วว่ามีอะไรก็ให้คุยกันไปเลย

ก็ไม่คุย เล่นหายไปเงียบๆ

ใครจะรู้ว่าคุณคิดอะไร

แต่เราก็คิดแบบนี้แหละ


เรายังจะคุยกับคุณเหมือนเดิมนะ
เหมือนที่คุณเคยบอกกับเราไง
เมื่อเกือบ 3 ปีที่แล้ว
ว่า"คุณต้องการให้เรากลับไปเป็นเหมือนจุดเริ่มต้น"

เรามากจากตรงไหน...
เราก็ควรกลับไปอยู่ ณ จุดนั้น
ก็คงจะดีนะ

และแล้ว...

มันก็เป็นอย่างที่เคยคิดไว้ ไม่มีผิด

ก็ดูเองก็แล้วกัน

ว่าคนอย่่างกูรู้จักคนอย่างเค้าดีแค่ไหน

ชอบหายไป

อะไรนิดหน่อย ก็ไม่ทน
ทำไมไม่ถึกอย่างกูบ้างวะ

ชอบหนีปัญหา

มาเผชิญหน้า แบบกูสิ
มาเลย คุยกันไปเลย

ไม่ต้องมาทำเป็นพระเอกนางเอก

ที่จะต้องหลบหน้า หลบตา
ไม่พูดคุยกัน

ขอเวลาไปคิดอะไรคนเดียวเงียบๆ


แค่ไม่คุยกัน ไม่รับโทรศัพท์กัน
ก็เสียใจมากพอแล้ว

ไม่ต้องมาทำนิสัยพระเอกหรอก

มีไรบอกกันตรงๆเลย
จะเลิกกันก็บอก
รำคาญกันก็บอก

ชอบ อะไรที่มันตรง แรงๆ
มาเลยทีเดียวจบ

อย่ามาทำอะไรนี่ค้างๆคาๆใจ

บอกตรงๆ

ไม่ชอบ

ให้มันเจ็บทีเดียวนี่


แต่กูนี่ก็จริงๆแหละ
เจ็บแล้วไม่เคยจำ
เพื่อนเตือน คนอื่นเตือนกี่ที
ก็ไม่เคยฟัง

คนอย่างกูนี่มันดื้อด้านจริงๆ

แต่ก็อย่างว่าแหละ
นิสัยกูมันแย่

เค้าก็ทนกูไม่ไหวเอง

กูมันไม่ดีเอง
เข้าใจเค้าไม่มากพอ

กูมันรักตัวเอง

ขอบคุณแล้วกัน
ที่เสียเวลากับกูอีกครั้ง

คบกันมารู้จักกันมา เดือนหน้าก็ครบหกปีแล้ว

การที่รู้จักกันมานาน
ไมไ่ด้ทำให้คนเราเปลี่ยนแปลงกันได้

ไม่ได้ทำให้เรายอมรับกันได้

กูไม่เคยมองใครนอกจากเค้า
กูไม่เคยรักใครได้มากขนาดเค้า
กูไม่เคยเปิดใจให้คนอื่น
แต่กูไม่เคยรับคนอื่นเข้ามาในหัวใจ


ครั้งนี้ กูจะหยุดจริง
กูสาบานกับตัวเองตรงนี้ และตอนนี้เลยว่า
กูจะไม่ติดต่อเค้าอีก จนกว่า เค้าจะอยากคุยกับกู
กูจะไม่ไปฝืนใจใครอีกแล้ว

กูจะยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้นมาทั้งหมด

เสียใจ ก็เสียใจจริงๆ
แต่มันร้องไห้ไม่ออกหรอก

มันเป็นความรู้สึกที่แย่ต่างหาก
มันเป็นความรู้สึกที่ผิดหวัง
ว่าทำไม คนรักกันเค้าถึงทำกับเราได้ขนาดนี้
ก็แค่ซึ้งใจแค่นั้น

เป็นแฟนกัน เค้ามีพูดกันด้วยเหรอ
ว่า เวลาโทรไปหาบ่อยๆ เป็นการรบกวน
เป็นการน่ารำคาญ

อยากอยู่เงียบๆคนเดียว
ถ้าอยากอยู่คนเดียวแล้วจะมาคบกับกูทำไม
บอกกูมาสิ ไล่กูไปเลย
บอกมาตรงๆแค่นี้แหละ
กูก็จะไม่แบกหน้าไปหา
ไม่หน้าด้านโทรไปคุยหรอก

คนอย่างกูมีศักดิ์ศรีพอ

อย่าเห็นว่ากูเป็นของตาย
จะทำอะไรกะกูก็ได้

คนอย่างกู ก็เป็นเหมือนคนอย่างมึงนั่นแหละ

แค่เอาใจเขามาใส่ใจเราบ้าง
แค่สนใจแค่นั้นเอง

จำได้ว่าพูดคำนี้มาตั้งแต่
สามสี่ปี ที่แล้ว แล้วนะ

จากวันนั้นจนวันนี้
ก็เรียนรู้ได้ว่า

สันดารคนมันเปลีี่ยนกันยาก
แต่ใจคนน่ะมันเปลี่ยนกันง่าย


สุดท้ายแล้ว ก็เหลือแค่ตัวเอง

นอนกอดตัวเอง
ปลอบใจตัวเอง
ไปแล้วกัน

วันนี้....
เค้าได้รู้หมดแล้ว...

ว่าเราคิดยังไง คำตอบมันเป็นอย่างไร

ดูเค้าเป็นกระวนกระวายใจดีนะ

เหมือนคนที่ จะเสียอะไรไป แล้วค่อยเห็นคุณค่าของมันน่ะ

นี่ไม่ใช่บททดสอบระหว่างเรา

เพราะเราคิดว่า...เวลานั้นมันหมดลงไปแล้ว

ถ้าเราให้โอกาสเค้า บอกเค้าว่า
เธอจะให้คำสัญญากับชั้นได้มั้ย
ว่าเธอจะไม่ทำตัวแบบนี้อีก

มันก็ไม่มีประโยชน์อะไรแล้ว
เราได้รู้มามากแล้ว
ถึงเปลี่ยนตัวเองได้ แต่ก็คงชั่วครั้งชั่วคราว
แล้วก็กลายมาเป็นเหมือนเดิม
เราก็เศร้าเหมือนเดิม เสียใจเหมือนเดิม

ไม่นานก็ช้า เรารู้ ว่าเราก็ต้องเลิกกัน
อยู่ไกลกันขนาดนี้ จะทนไหวเหรอ
ปีนึงเจอ กันแค่เดือนสองเดือน
อีกสิบเดือน นี่ก็ได้แค่พูดคุยผ่านโทรศัพท์ msn
แค่ปีเดียวนี่ก็รู้แล้ว....
ว่ามันแย่ขนาดไหน

กี่ครั้งที่เราไม่เข้าใจกัน
กี่ครั้งที่ต้องมาโกรธ งอน ทะเลาะ ง้อ
เหมือนมันเป็นวัฐจักรกันไป
วนเวียนอยู่อย่างนี้

ช่วงเวลาดีๆ
รับรองมันมีแน่นอน
สำหรับเรา การที่ได้พูดคุย
ได้ยินเสียงคุณ
มันก็เป็นอะไรที่วิเศษณ์ที่สุดแล้ว
ถ้าวันไหนคุณพูดดี น่ารัก
ก็เหมือนเราได้โบนัสพิเศษด้วย

เราวาดความฝัน และความคิดต่างๆมากมาย
เวลาเรากลับไทย เราก็คงจะได้เห็นหน้ากันเกือบทุกวัน
มีเวลาให้กันและกัน
ได้ไปไหนมาไหนด้วยกัน
มันคงมีความสุขไม่น้อยเลย


เราขอทำความฝันเราให้เป็นจริงก่อนแล้วกันนะ
แล้ว...จากนั้น...
เราคงถึงเวลาที่ต้องจากกันจริงๆ

เราก็ไม่อยากทำให้คุณเสียใจนะ
เพราะเราก็ไม่ต้องการทำให้คนที่เรารักเสียใจ

แต่มันคงถึงเวลาแล้ว...
เราว่ามันมีเหตุผลมากพอ
สิ่งที่ได้เคยพูดไปทั้งหมด
มันน่าจะเคลียร์แล้ว...
เพราะเราคิดอะไร จะทำอะไร
เราก็ให้คุณรับรู้หมด
เราไม่มีอะไรปิดบังคุณเลยแม้แต่น้อย

เพียงแค่คุณสนใจ ใส่ใจเราให้มาก
แค่นั้นแหละ คุณก็จะรู้ทั้งหมด ที่เป็นเรา...


เราทำคุณคิดมาก..
เราขอโทษ..

ถ้าคุณต้องการเราจริงๆ
คุณก็พิสูจน์ให้เราเห็นแล้วกันนะ

เราไม่ได้งอน ไม่ได้ประชด
ในการที่เราทำแบบนี้

เราไม่ได้เรียกร้องความสนใจ

จริงๆ ก็ไม่ใช่ความต้องการของเราสักเท่าไหร่

แต่คุณ ทำสถานการณ์ให้มันเป็นแบบนี้...

บอกแล้วว่ามีอะไรก็ให้คุยกันไปเลย

ก็ไม่คุย เล่นหายไปเงียบๆ

ใครจะรู้ว่าคุณคิดอะไร

แต่เราก็คิดแบบนี้แหละ


เรายังจะคุยกับคุณเหมือนเดิมนะ
เหมือนที่คุณเคยบอกกับเราไง
เมื่อเกือบ 3 ปีที่แล้ว
ว่า"คุณต้องการให้เรากลับไปเป็นเหมือนจุดเริ่มต้น"

เรามากจากตรงไหน...
เราก็ควรกลับไปอยู่ ณ จุดนั้น
ก็คงจะดีนะ

และแล้ว...

มันก็เป็นอย่างที่เคยคิดไว้ ไม่มีผิด

ก็ดูเองก็แล้วกัน

ว่าคนอย่่างกูรู้จักคนอย่างเค้าดีแค่ไหน

ชอบหายไป

อะไรนิดหน่อย ก็ไม่ทน
ทำไมไม่ถึกอย่างกูบ้างวะ

ชอบหนีปัญหา

มาเผชิญหน้า แบบกูสิ
มาเลย คุยกันไปเลย

ไม่ต้องมาทำเป็นพระเอกนางเอก

ที่จะต้องหลบหน้า หลบตา
ไม่พูดคุยกัน

ขอเวลาไปคิดอะไรคนเดียวเงียบๆ


แค่ไม่คุยกัน ไม่รับโทรศัพท์กัน
ก็เสียใจมากพอแล้ว

ไม่ต้องมาทำนิสัยพระเอกหรอก

มีไรบอกกันตรงๆเลย
จะเลิกกันก็บอก
รำคาญกันก็บอก

ชอบ อะไรที่มันตรง แรงๆ
มาเลยทีเดียวจบ

อย่ามาทำอะไรนี่ค้างๆคาๆใจ

บอกตรงๆ

ไม่ชอบ

ให้มันเจ็บทีเดียวนี่


แต่กูนี่ก็จริงๆแหละ
เจ็บแล้วไม่เคยจำ
เพื่อนเตือน คนอื่นเตือนกี่ที
ก็ไม่เคยฟัง

คนอย่างกูนี่มันดื้อด้านจริงๆ

แต่ก็อย่างว่าแหละ
นิสัยกูมันแย่

เค้าก็ทนกูไม่ไหวเอง

กูมันไม่ดีเอง
เข้าใจเค้าไม่มากพอ

กูมันรักตัวเอง

ขอบคุณแล้วกัน
ที่เสียเวลากับกูอีกครั้ง

คบกันมารู้จักกันมา เดือนหน้าก็ครบหกปีแล้ว

การที่รู้จักกันมานาน
ไมไ่ด้ทำให้คนเราเปลี่ยนแปลงกันได้

ไม่ได้ทำให้เรายอมรับกันได้

กูไม่เคยมองใครนอกจากเค้า
กูไม่เคยรักใครได้มากขนาดเค้า
กูไม่เคยเปิดใจให้คนอื่น
แต่กูไม่เคยรับคนอื่นเข้ามาในหัวใจ


ครั้งนี้ กูจะหยุดจริง
กูสาบานกับตัวเองตรงนี้ และตอนนี้เลยว่า
กูจะไม่ติดต่อเค้าอีก จนกว่า เค้าจะอยากคุยกับกู
กูจะไม่ไปฝืนใจใครอีกแล้ว

กูจะยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้นมาทั้งหมด

เสียใจ ก็เสียใจจริงๆ
แต่มันร้องไห้ไม่ออกหรอก

มันเป็นความรู้สึกที่แย่ต่างหาก
มันเป็นความรู้สึกที่ผิดหวัง
ว่าทำไม คนรักกันเค้าถึงทำกับเราได้ขนาดนี้
ก็แค่ซึ้งใจแค่นั้น

เป็นแฟนกัน เค้ามีพูดกันด้วยเหรอ
ว่า เวลาโทรไปหาบ่อยๆ เป็นการรบกวน
เป็นการน่ารำคาญ

อยากอยู่เงียบๆคนเดียว
ถ้าอยากอยู่คนเดียวแล้วจะมาคบกับกูทำไม
บอกกูมาสิ ไล่กูไปเลย
บอกมาตรงๆแค่นี้แหละ
กูก็จะไม่แบกหน้าไปหา
ไม่หน้าด้านโทรไปคุยหรอก

คนอย่างกูมีศักดิ์ศรีพอ

อย่าเห็นว่ากูเป็นของตาย
จะทำอะไรกะกูก็ได้

คนอย่างกู ก็เป็นเหมือนคนอย่างมึงนั่นแหละ

แค่เอาใจเขามาใส่ใจเราบ้าง
แค่สนใจแค่นั้นเอง

จำได้ว่าพูดคำนี้มาตั้งแต่
สามสี่ปี ที่แล้ว แล้วนะ

จากวันนั้นจนวันนี้
ก็เรียนรู้ได้ว่า

สันดารคนมันเปลีี่ยนกันยาก
แต่ใจคนน่ะมันเปลี่ยนกันง่าย


สุดท้ายแล้ว ก็เหลือแค่ตัวเอง

นอนกอดตัวเอง
ปลอบใจตัวเอง
ไปแล้วกัน

รอเธอ รอจะพบเธอมาตั้งหลายวัน

รอเธอ เพื่อจะพูดกันเรื่องที่ค้างคา

ขอบคุณอีกครั้งที่วันนี้เสียเวลามา

ก็เข้าเรื่องเลยนะ บอกลากันซะทีจะดีไหม


ยื้อก็เหมือนเราจะยิ่งเหนื่อย รักไม่ช่วยอะไรเลย

ฉันไม่ยอมเปลี่ยนเธอไม่ยอมเปลี่ยน ยังคงทำตัวเหมือนเคยๆ

ปรับความเข้าใจกันไปมันก็ซ้ำเก่า

ทั้งๆ ที่รักกันแต่เราเข้ากันไม่ได้เลย


เมื่อเราต่างไม่เคยจะยอมลดก็ควรจะลา




ใจจริง ก็ยังเสียใจและก็เสียดาย


เธอเองคงจะเสียใจ คงไม่แพ้กัน


แต่ว่าอย่างน้อยก็เคยใช้ชีวิตร่วมกัน

จะเก็บในใจฉันว่าเราเคยรักกันมากแค่ไหน







ชีวิตเรา เราคืนให้กัน วันที่แสนสุขวันที่แสนเศร้า
กับเรามันคงเป็นแค่วันวาน

อะไรที่แล้วมา ขอให้ผ่านไปไม่ติดค้างกัน

นับตั้งแต่นี้เราเป็นแค่เส้นขนาน ที่คงไม่มีวันกลับมาเจอ




ไม่ได้อยากบอกเลิก
แต่แค่เห็น เนื้อเพลงหลายๆท่อนมันโดน

วันนี้....
เค้าได้รู้หมดแล้ว...

ว่าเราคิดยังไง คำตอบมันเป็นอย่างไร

ดูเค้าเป็นกระวนกระวายใจดีนะ

เหมือนคนที่ จะเสียอะไรไป แล้วค่อยเห็นคุณค่าของมันน่ะ

นี่ไม่ใช่บททดสอบระหว่างเรา

เพราะเราคิดว่า...เวลานั้นมันหมดลงไปแล้ว

ถ้าเราให้โอกาสเค้า บอกเค้าว่า
เธอจะให้คำสัญญากับชั้นได้มั้ย
ว่าเธอจะไม่ทำตัวแบบนี้อีก

มันก็ไม่มีประโยชน์อะไรแล้ว
เราได้รู้มามากแล้ว
ถึงเปลี่ยนตัวเองได้ แต่ก็คงชั่วครั้งชั่วคราว
แล้วก็กลายมาเป็นเหมือนเดิม
เราก็เศร้าเหมือนเดิม เสียใจเหมือนเดิม

ไม่นานก็ช้า เรารู้ ว่าเราก็ต้องเลิกกัน
อยู่ไกลกันขนาดนี้ จะทนไหวเหรอ
ปีนึงเจอ กันแค่เดือนสองเดือน
อีกสิบเดือน นี่ก็ได้แค่พูดคุยผ่านโทรศัพท์ msn
แค่ปีเดียวนี่ก็รู้แล้ว....
ว่ามันแย่ขนาดไหน

กี่ครั้งที่เราไม่เข้าใจกัน
กี่ครั้งที่ต้องมาโกรธ งอน ทะเลาะ ง้อ
เหมือนมันเป็นวัฐจักรกันไป
วนเวียนอยู่อย่างนี้

ช่วงเวลาดีๆ
รับรองมันมีแน่นอน
สำหรับเรา การที่ได้พูดคุย
ได้ยินเสียงคุณ
มันก็เป็นอะไรที่วิเศษณ์ที่สุดแล้ว
ถ้าวันไหนคุณพูดดี น่ารัก
ก็เหมือนเราได้โบนัสพิเศษด้วย

เราวาดความฝัน และความคิดต่างๆมากมาย
เวลาเรากลับไทย เราก็คงจะได้เห็นหน้ากันเกือบทุกวัน
มีเวลาให้กันและกัน
ได้ไปไหนมาไหนด้วยกัน
มันคงมีความสุขไม่น้อยเลย


เราขอทำความฝันเราให้เป็นจริงก่อนแล้วกันนะ
แล้ว...จากนั้น...
เราคงถึงเวลาที่ต้องจากกันจริงๆ

เราก็ไม่อยากทำให้คุณเสียใจนะ
เพราะเราก็ไม่ต้องการทำให้คนที่เรารักเสียใจ

แต่มันคงถึงเวลาแล้ว...
เราว่ามันมีเหตุผลมากพอ
สิ่งที่ได้เคยพูดไปทั้งหมด
มันน่าจะเคลียร์แล้ว...
เพราะเราคิดอะไร จะทำอะไร
เราก็ให้คุณรับรู้หมด
เราไม่มีอะไรปิดบังคุณเลยแม้แต่น้อย

เพียงแค่คุณสนใจ ใส่ใจเราให้มาก
แค่นั้นแหละ คุณก็จะรู้ทั้งหมด ที่เป็นเรา...


เราทำคุณคิดมาก..
เราขอโทษ..

ถ้าคุณต้องการเราจริงๆ
คุณก็พิสูจน์ให้เราเห็นแล้วกันนะ

เราไม่ได้งอน ไม่ได้ประชด
ในการที่เราทำแบบนี้

เราไม่ได้เรียกร้องความสนใจ

จริงๆ ก็ไม่ใช่ความต้องการของเราสักเท่าไหร่

แต่คุณ ทำสถานการณ์ให้มันเป็นแบบนี้...

บอกแล้วว่ามีอะไรก็ให้คุยกันไปเลย

ก็ไม่คุย เล่นหายไปเงียบๆ

ใครจะรู้ว่าคุณคิดอะไร

แต่เราก็คิดแบบนี้แหละ


เรายังจะคุยกับคุณเหมือนเดิมนะ
เหมือนที่คุณเคยบอกกับเราไง
เมื่อเกือบ 3 ปีที่แล้ว
ว่า"คุณต้องการให้เรากลับไปเป็นเหมือนจุดเริ่มต้น"

เรามากจากตรงไหน...
เราก็ควรกลับไปอยู่ ณ จุดนั้น
ก็คงจะดีนะ

และแล้ว...

มันก็เป็นอย่างที่เคยคิดไว้ ไม่มีผิด

ก็ดูเองก็แล้วกัน

ว่าคนอย่่างกูรู้จักคนอย่างเค้าดีแค่ไหน

ชอบหายไป

อะไรนิดหน่อย ก็ไม่ทน
ทำไมไม่ถึกอย่างกูบ้างวะ

ชอบหนีปัญหา

มาเผชิญหน้า แบบกูสิ
มาเลย คุยกันไปเลย

ไม่ต้องมาทำเป็นพระเอกนางเอก

ที่จะต้องหลบหน้า หลบตา
ไม่พูดคุยกัน

ขอเวลาไปคิดอะไรคนเดียวเงียบๆ


แค่ไม่คุยกัน ไม่รับโทรศัพท์กัน
ก็เสียใจมากพอแล้ว

ไม่ต้องมาทำนิสัยพระเอกหรอก

มีไรบอกกันตรงๆเลย
จะเลิกกันก็บอก
รำคาญกันก็บอก

ชอบ อะไรที่มันตรง แรงๆ
มาเลยทีเดียวจบ

อย่ามาทำอะไรนี่ค้างๆคาๆใจ

บอกตรงๆ

ไม่ชอบ

ให้มันเจ็บทีเดียวนี่


แต่กูนี่ก็จริงๆแหละ
เจ็บแล้วไม่เคยจำ
เพื่อนเตือน คนอื่นเตือนกี่ที
ก็ไม่เคยฟัง

คนอย่างกูนี่มันดื้อด้านจริงๆ

แต่ก็อย่างว่าแหละ
นิสัยกูมันแย่

เค้าก็ทนกูไม่ไหวเอง

กูมันไม่ดีเอง
เข้าใจเค้าไม่มากพอ

กูมันรักตัวเอง

ขอบคุณแล้วกัน
ที่เสียเวลากับกูอีกครั้ง

คบกันมารู้จักกันมา เดือนหน้าก็ครบหกปีแล้ว

การที่รู้จักกันมานาน
ไมไ่ด้ทำให้คนเราเปลี่ยนแปลงกันได้

ไม่ได้ทำให้เรายอมรับกันได้

กูไม่เคยมองใครนอกจากเค้า
กูไม่เคยรักใครได้มากขนาดเค้า
กูไม่เคยเปิดใจให้คนอื่น
แต่กูไม่เคยรับคนอื่นเข้ามาในหัวใจ


ครั้งนี้ กูจะหยุดจริง
กูสาบานกับตัวเองตรงนี้ และตอนนี้เลยว่า
กูจะไม่ติดต่อเค้าอีก จนกว่า เค้าจะอยากคุยกับกู
กูจะไม่ไปฝืนใจใครอีกแล้ว

กูจะยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้นมาทั้งหมด

เสียใจ ก็เสียใจจริงๆ
แต่มันร้องไห้ไม่ออกหรอก

มันเป็นความรู้สึกที่แย่ต่างหาก
มันเป็นความรู้สึกที่ผิดหวัง
ว่าทำไม คนรักกันเค้าถึงทำกับเราได้ขนาดนี้
ก็แค่ซึ้งใจแค่นั้น

เป็นแฟนกัน เค้ามีพูดกันด้วยเหรอ
ว่า เวลาโทรไปหาบ่อยๆ เป็นการรบกวน
เป็นการน่ารำคาญ

อยากอยู่เงียบๆคนเดียว
ถ้าอยากอยู่คนเดียวแล้วจะมาคบกับกูทำไม
บอกกูมาสิ ไล่กูไปเลย
บอกมาตรงๆแค่นี้แหละ
กูก็จะไม่แบกหน้าไปหา
ไม่หน้าด้านโทรไปคุยหรอก

คนอย่างกูมีศักดิ์ศรีพอ

อย่าเห็นว่ากูเป็นของตาย
จะทำอะไรกะกูก็ได้

คนอย่างกู ก็เป็นเหมือนคนอย่างมึงนั่นแหละ

แค่เอาใจเขามาใส่ใจเราบ้าง
แค่สนใจแค่นั้นเอง

จำได้ว่าพูดคำนี้มาตั้งแต่
สามสี่ปี ที่แล้ว แล้วนะ

จากวันนั้นจนวันนี้
ก็เรียนรู้ได้ว่า

สันดารคนมันเปลีี่ยนกันยาก
แต่ใจคนน่ะมันเปลี่ยนกันง่าย


สุดท้ายแล้ว ก็เหลือแค่ตัวเอง

นอนกอดตัวเอง
ปลอบใจตัวเอง
ไปแล้วกัน

รอเธอ รอจะพบเธอมาตั้งหลายวัน

รอเธอ เพื่อจะพูดกันเรื่องที่ค้างคา

ขอบคุณอีกครั้งที่วันนี้เสียเวลามา

ก็เข้าเรื่องเลยนะ บอกลากันซะทีจะดีไหม


ยื้อก็เหมือนเราจะยิ่งเหนื่อย รักไม่ช่วยอะไรเลย

ฉันไม่ยอมเปลี่ยนเธอไม่ยอมเปลี่ยน ยังคงทำตัวเหมือนเคยๆ

ปรับความเข้าใจกันไปมันก็ซ้ำเก่า

ทั้งๆ ที่รักกันแต่เราเข้ากันไม่ได้เลย


เมื่อเราต่างไม่เคยจะยอมลดก็ควรจะลา




ใจจริง ก็ยังเสียใจและก็เสียดาย


เธอเองคงจะเสียใจ คงไม่แพ้กัน


แต่ว่าอย่างน้อยก็เคยใช้ชีวิตร่วมกัน

จะเก็บในใจฉันว่าเราเคยรักกันมากแค่ไหน







ชีวิตเรา เราคืนให้กัน วันที่แสนสุขวันที่แสนเศร้า
กับเรามันคงเป็นแค่วันวาน

อะไรที่แล้วมา ขอให้ผ่านไปไม่ติดค้างกัน

นับตั้งแต่นี้เราเป็นแค่เส้นขนาน ที่คงไม่มีวันกลับมาเจอ




ไม่ได้อยากบอกเลิก
แต่แค่เห็น เนื้อเพลงหลายๆท่อนมันโดน

วันนี้ได้คุยกันแล้ว

คุยกันเคลียร์แล้ว


สบายใจสักที

แต่ก็ไม่รู้ว่า

จะดีได้กี่วัน



ก็แค่เนี้ย กูก็บอกแล้วว่าให้คุยกัน

มันก็ไม่ยอมมาคุย

ต้องให้กูใช้วิธีนี้เหรอ

คราวหน้า จะเอาอีกม๊ะ

แรงๆ แบบเนี้ย

แรงไปเนอะ

แต่มันส์ดีว่ะ

ลงระเบิดกันไป ตู้มๆๆๆ

กูก็ร้องไห้ไป1 ยก

ดีนะ ที่เล่นเอ็มคุยกัน

ถ้าโทรศัพท์ กูว่า เรื่องคงยืดเยื้อแน่

บอกแล้ว วิธี chat ดีที่สุด

แล้วไม่ใช่ใครที่ไหนเลย

ที่ยุติสงครามการประชด

กูนี่แหละ พี่เริ่มหยุดที่จะเถียง

ไม่งั้นล่ะก็?เถียงกันไม่จบไม่สิ้น

เพราะน้ำตา และความเสียใจ

มันทำให้สมองกูตื้อ และคิดไรไม่ออก

จากปากดีๆ เถียงเก่งๆ เลยเหลือแค่คำว่า

"อืม ค่ะ ....."

ขอบคุณคอมเม้นท์หน้าที่แล้ว
ที่พูดให้กำลังใจกัน
และเสนอความคิดเห็นกันนะ
ชักติดใจ ไดเก่า แล้วสิ

รู้สึกเป็นส่วนตัวดี
อย่าเพิ่งมีใครมาทำลายความเป็นส่วนตัวเรานะ



และแล้วในที่สุด
ที่ทำให้เรายิ้มได้
ก็คิอเราได้ยินคำที่เราต้องการจะได้ยินแล้ว

เค้าบอกว่า ไอ้ที่คิดว่าเค้าไม่ห่วงเราเนี่ย
คิดผิดนะ

เค้าเป็นคนแบบนี้จริงๆ

ไม่เคยพูดคำอะไรตรงๆสักที

แต่เค้าจะใช้คำพูด ที่สือความหมายถึงคำนั้นๆ



เราไม่ได้ทะเลาะกันแบบนี้นานเท่าไหร่แล้วนะ
ได้รสชาติดีเหมือนกัน
ห่างหายเรื่องแบบนี้ ไปหลายปี
จำได้ว่า เหตุการณ์คล้ายๆแบบนี้
มันเกิดขึ้นเมือ 3 ปีที่แล้ว...

แต่ให้เกิดอีกที คงไม่เอานะ
รักกันเยอะๆ ดีกว่าเนอะ


ปล.
เราคนเดียวกะได polly_pink นะ
อย่าคิดว่า เราไปก๊อปรูปในไดนั้นนะจ๊ะ

เราเม้นท์กลับ แต่ใช้ ไอค่อนได polly_pinkแทนนะ
เพราะไม่อยากเผยแพร่urlไดนี้

วันนี้....
เค้าได้รู้หมดแล้ว...

ว่าเราคิดยังไง คำตอบมันเป็นอย่างไร

ดูเค้าเป็นกระวนกระวายใจดีนะ

เหมือนคนที่ จะเสียอะไรไป แล้วค่อยเห็นคุณค่าของมันน่ะ

นี่ไม่ใช่บททดสอบระหว่างเรา

เพราะเราคิดว่า...เวลานั้นมันหมดลงไปแล้ว

ถ้าเราให้โอกาสเค้า บอกเค้าว่า
เธอจะให้คำสัญญากับชั้นได้มั้ย
ว่าเธอจะไม่ทำตัวแบบนี้อีก

มันก็ไม่มีประโยชน์อะไรแล้ว
เราได้รู้มามากแล้ว
ถึงเปลี่ยนตัวเองได้ แต่ก็คงชั่วครั้งชั่วคราว
แล้วก็กลายมาเป็นเหมือนเดิม
เราก็เศร้าเหมือนเดิม เสียใจเหมือนเดิม

ไม่นานก็ช้า เรารู้ ว่าเราก็ต้องเลิกกัน
อยู่ไกลกันขนาดนี้ จะทนไหวเหรอ
ปีนึงเจอ กันแค่เดือนสองเดือน
อีกสิบเดือน นี่ก็ได้แค่พูดคุยผ่านโทรศัพท์ msn
แค่ปีเดียวนี่ก็รู้แล้ว....
ว่ามันแย่ขนาดไหน

กี่ครั้งที่เราไม่เข้าใจกัน
กี่ครั้งที่ต้องมาโกรธ งอน ทะเลาะ ง้อ
เหมือนมันเป็นวัฐจักรกันไป
วนเวียนอยู่อย่างนี้

ช่วงเวลาดีๆ
รับรองมันมีแน่นอน
สำหรับเรา การที่ได้พูดคุย
ได้ยินเสียงคุณ
มันก็เป็นอะไรที่วิเศษณ์ที่สุดแล้ว
ถ้าวันไหนคุณพูดดี น่ารัก
ก็เหมือนเราได้โบนัสพิเศษด้วย

เราวาดความฝัน และความคิดต่างๆมากมาย
เวลาเรากลับไทย เราก็คงจะได้เห็นหน้ากันเกือบทุกวัน
มีเวลาให้กันและกัน
ได้ไปไหนมาไหนด้วยกัน
มันคงมีความสุขไม่น้อยเลย


เราขอทำความฝันเราให้เป็นจริงก่อนแล้วกันนะ
แล้ว...จากนั้น...
เราคงถึงเวลาที่ต้องจากกันจริงๆ

เราก็ไม่อยากทำให้คุณเสียใจนะ
เพราะเราก็ไม่ต้องการทำให้คนที่เรารักเสียใจ

แต่มันคงถึงเวลาแล้ว...
เราว่ามันมีเหตุผลมากพอ
สิ่งที่ได้เคยพูดไปทั้งหมด
มันน่าจะเคลียร์แล้ว...
เพราะเราคิดอะไร จะทำอะไร
เราก็ให้คุณรับรู้หมด
เราไม่มีอะไรปิดบังคุณเลยแม้แต่น้อย

เพียงแค่คุณสนใจ ใส่ใจเราให้มาก
แค่นั้นแหละ คุณก็จะรู้ทั้งหมด ที่เป็นเรา...


เราทำคุณคิดมาก..
เราขอโทษ..

ถ้าคุณต้องการเราจริงๆ
คุณก็พิสูจน์ให้เราเห็นแล้วกันนะ

เราไม่ได้งอน ไม่ได้ประชด
ในการที่เราทำแบบนี้

เราไม่ได้เรียกร้องความสนใจ

จริงๆ ก็ไม่ใช่ความต้องการของเราสักเท่าไหร่

แต่คุณ ทำสถานการณ์ให้มันเป็นแบบนี้...

บอกแล้วว่ามีอะไรก็ให้คุยกันไปเลย

ก็ไม่คุย เล่นหายไปเงียบๆ

ใครจะรู้ว่าคุณคิดอะไร

แต่เราก็คิดแบบนี้แหละ


เรายังจะคุยกับคุณเหมือนเดิมนะ
เหมือนที่คุณเคยบอกกับเราไง
เมื่อเกือบ 3 ปีที่แล้ว
ว่า"คุณต้องการให้เรากลับไปเป็นเหมือนจุดเริ่มต้น"

เรามากจากตรงไหน...
เราก็ควรกลับไปอยู่ ณ จุดนั้น
ก็คงจะดีนะ

และแล้ว...

มันก็เป็นอย่างที่เคยคิดไว้ ไม่มีผิด

ก็ดูเองก็แล้วกัน

ว่าคนอย่่างกูรู้จักคนอย่างเค้าดีแค่ไหน

ชอบหายไป

อะไรนิดหน่อย ก็ไม่ทน
ทำไมไม่ถึกอย่างกูบ้างวะ

ชอบหนีปัญหา

มาเผชิญหน้า แบบกูสิ
มาเลย คุยกันไปเลย

ไม่ต้องมาทำเป็นพระเอกนางเอก

ที่จะต้องหลบหน้า หลบตา
ไม่พูดคุยกัน

ขอเวลาไปคิดอะไรคนเดียวเงียบๆ


แค่ไม่คุยกัน ไม่รับโทรศัพท์กัน
ก็เสียใจมากพอแล้ว

ไม่ต้องมาทำนิสัยพระเอกหรอก

มีไรบอกกันตรงๆเลย
จะเลิกกันก็บอก
รำคาญกันก็บอก

ชอบ อะไรที่มันตรง แรงๆ
มาเลยทีเดียวจบ

อย่ามาทำอะไรนี่ค้างๆคาๆใจ

บอกตรงๆ

ไม่ชอบ

ให้มันเจ็บทีเดียวนี่


แต่กูนี่ก็จริงๆแหละ
เจ็บแล้วไม่เคยจำ
เพื่อนเตือน คนอื่นเตือนกี่ที
ก็ไม่เคยฟัง

คนอย่างกูนี่มันดื้อด้านจริงๆ

แต่ก็อย่างว่าแหละ
นิสัยกูมันแย่

เค้าก็ทนกูไม่ไหวเอง

กูมันไม่ดีเอง
เข้าใจเค้าไม่มากพอ

กูมันรักตัวเอง

ขอบคุณแล้วกัน
ที่เสียเวลากับกูอีกครั้ง

คบกันมารู้จักกันมา เดือนหน้าก็ครบหกปีแล้ว

การที่รู้จักกันมานาน
ไมไ่ด้ทำให้คนเราเปลี่ยนแปลงกันได้

ไม่ได้ทำให้เรายอมรับกันได้

กูไม่เคยมองใครนอกจากเค้า
กูไม่เคยรักใครได้มากขนาดเค้า
กูไม่เคยเปิดใจให้คนอื่น
แต่กูไม่เคยรับคนอื่นเข้ามาในหัวใจ


ครั้งนี้ กูจะหยุดจริง
กูสาบานกับตัวเองตรงนี้ และตอนนี้เลยว่า
กูจะไม่ติดต่อเค้าอีก จนกว่า เค้าจะอยากคุยกับกู
กูจะไม่ไปฝืนใจใครอีกแล้ว

กูจะยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้นมาทั้งหมด

เสียใจ ก็เสียใจจริงๆ
แต่มันร้องไห้ไม่ออกหรอก

มันเป็นความรู้สึกที่แย่ต่างหาก
มันเป็นความรู้สึกที่ผิดหวัง
ว่าทำไม คนรักกันเค้าถึงทำกับเราได้ขนาดนี้
ก็แค่ซึ้งใจแค่นั้น

เป็นแฟนกัน เค้ามีพูดกันด้วยเหรอ
ว่า เวลาโทรไปหาบ่อยๆ เป็นการรบกวน
เป็นการน่ารำคาญ

อยากอยู่เงียบๆคนเดียว
ถ้าอยากอยู่คนเดียวแล้วจะมาคบกับกูทำไม
บอกกูมาสิ ไล่กูไปเลย
บอกมาตรงๆแค่นี้แหละ
กูก็จะไม่แบกหน้าไปหา
ไม่หน้าด้านโทรไปคุยหรอก

คนอย่างกูมีศักดิ์ศรีพอ

อย่าเห็นว่ากูเป็นของตาย
จะทำอะไรกะกูก็ได้

คนอย่างกู ก็เป็นเหมือนคนอย่างมึงนั่นแหละ

แค่เอาใจเขามาใส่ใจเราบ้าง
แค่สนใจแค่นั้นเอง

จำได้ว่าพูดคำนี้มาตั้งแต่
สามสี่ปี ที่แล้ว แล้วนะ

จากวันนั้นจนวันนี้
ก็เรียนรู้ได้ว่า

สันดารคนมันเปลีี่ยนกันยาก
แต่ใจคนน่ะมันเปลี่ยนกันง่าย


สุดท้ายแล้ว ก็เหลือแค่ตัวเอง

นอนกอดตัวเอง
ปลอบใจตัวเอง
ไปแล้วกัน

รอเธอ รอจะพบเธอมาตั้งหลายวัน

รอเธอ เพื่อจะพูดกันเรื่องที่ค้างคา

ขอบคุณอีกครั้งที่วันนี้เสียเวลามา

ก็เข้าเรื่องเลยนะ บอกลากันซะทีจะดีไหม


ยื้อก็เหมือนเราจะยิ่งเหนื่อย รักไม่ช่วยอะไรเลย

ฉันไม่ยอมเปลี่ยนเธอไม่ยอมเปลี่ยน ยังคงทำตัวเหมือนเคยๆ

ปรับความเข้าใจกันไปมันก็ซ้ำเก่า

ทั้งๆ ที่รักกันแต่เราเข้ากันไม่ได้เลย


เมื่อเราต่างไม่เคยจะยอมลดก็ควรจะลา




ใจจริง ก็ยังเสียใจและก็เสียดาย


เธอเองคงจะเสียใจ คงไม่แพ้กัน


แต่ว่าอย่างน้อยก็เคยใช้ชีวิตร่วมกัน

จะเก็บในใจฉันว่าเราเคยรักกันมากแค่ไหน







ชีวิตเรา เราคืนให้กัน วันที่แสนสุขวันที่แสนเศร้า
กับเรามันคงเป็นแค่วันวาน

อะไรที่แล้วมา ขอให้ผ่านไปไม่ติดค้างกัน

นับตั้งแต่นี้เราเป็นแค่เส้นขนาน ที่คงไม่มีวันกลับมาเจอ




ไม่ได้อยากบอกเลิก
แต่แค่เห็น เนื้อเพลงหลายๆท่อนมันโดน

วันนี้ได้คุยกันแล้ว

คุยกันเคลียร์แล้ว


สบายใจสักที

แต่ก็ไม่รู้ว่า

จะดีได้กี่วัน



ก็แค่เนี้ย กูก็บอกแล้วว่าให้คุยกัน

มันก็ไม่ยอมมาคุย

ต้องให้กูใช้วิธีนี้เหรอ

คราวหน้า จะเอาอีกม๊ะ

แรงๆ แบบเนี้ย

แรงไปเนอะ

แต่มันส์ดีว่ะ

ลงระเบิดกันไป ตู้มๆๆๆ

กูก็ร้องไห้ไป1 ยก

ดีนะ ที่เล่นเอ็มคุยกัน

ถ้าโทรศัพท์ กูว่า เรื่องคงยืดเยื้อแน่

บอกแล้ว วิธี chat ดีที่สุด

แล้วไม่ใช่ใครที่ไหนเลย

ที่ยุติสงครามการประชด

กูนี่แหละ พี่เริ่มหยุดที่จะเถียง

ไม่งั้นล่ะก็?เถียงกันไม่จบไม่สิ้น

เพราะน้ำตา และความเสียใจ

มันทำให้สมองกูตื้อ และคิดไรไม่ออก

จากปากดีๆ เถียงเก่งๆ เลยเหลือแค่คำว่า

"อืม ค่ะ ....."

ขอบคุณคอมเม้นท์หน้าที่แล้ว
ที่พูดให้กำลังใจกัน
และเสนอความคิดเห็นกันนะ
ชักติดใจ ไดเก่า แล้วสิ

รู้สึกเป็นส่วนตัวดี
อย่าเพิ่งมีใครมาทำลายความเป็นส่วนตัวเรานะ



และแล้วในที่สุด
ที่ทำให้เรายิ้มได้
ก็คิอเราได้ยินคำที่เราต้องการจะได้ยินแล้ว

เค้าบอกว่า ไอ้ที่คิดว่าเค้าไม่ห่วงเราเนี่ย
คิดผิดนะ

เค้าเป็นคนแบบนี้จริงๆ

ไม่เคยพูดคำอะไรตรงๆสักที

แต่เค้าจะใช้คำพูด ที่สือความหมายถึงคำนั้นๆ



เราไม่ได้ทะเลาะกันแบบนี้นานเท่าไหร่แล้วนะ
ได้รสชาติดีเหมือนกัน
ห่างหายเรื่องแบบนี้ ไปหลายปี
จำได้ว่า เหตุการณ์คล้ายๆแบบนี้
มันเกิดขึ้นเมือ 3 ปีที่แล้ว...

แต่ให้เกิดอีกที คงไม่เอานะ
รักกันเยอะๆ ดีกว่าเนอะ


ปล.
เราคนเดียวกะได polly_pink นะ
อย่าคิดว่า เราไปก๊อปรูปในไดนั้นนะจ๊ะ

เราเม้นท์กลับ แต่ใช้ ไอค่อนได polly_pinkแทนนะ
เพราะไม่อยากเผยแพร่urlไดนี้

ได นี้ ก็ เปิด มา นาน แล้ว

ก็เด๋ว ปิด เด๋วเปิด กันอยู่นี่เอง

เขียน แล้ว ลบ ๆ

แต่คราวนี้ก็ยังไม่รู้ ว่าจะกลับมาจริงๆรึปล่าว

เพราะไง ก็มีได polly_pink อยู่แล้วว...

เอาเป็นว่า....

เอาไว้เป็นไดระบาย บ่นๆ แล้วกันเนอะ

คิดซะว่า เป็นที่ระบาย



เฮ้อ
รู้มั้ย
เราสุดจะทนกับเค้าแล้วแหละ

เห็นมั้ย นี่ผ่านไปสามวันแล้ว
เราก็ยังไม่ได้คุยกับเค้าเลย
ไม่ได้โทรหาด้วย

ตอนนี้เราก็ยังคิดถึงเค้าอยู่นะ
คิดถึงตลอดเวลาเลย

เรามองไปทางไหน
เราก็เห็นภาพ ตอนที่เราอยู่กับเค้าขึ้นมาตลอดเลย

อยู่ดีๆ มันก็ปรากฏขึ้นมาเอง

เราพยายามทำใจแล้ว

เราจะไม่รักคนที่เค้าไม่เห็นความสำคัญของเราอีกแล้ว

ถ้าจบจากคนนี้
ก็คงจะเป็นคนสุดท้าย
ที่เราจะทำแบบนี้อีก

เราเสียใจ เราเศร้า
แต่เราไม่มีน้ำตา...... เราไม่ได้ร้องไห้

เพียงแค่มันรู้สึกแย่ๆๆ
รู้สึกน้อยใจ

ที่คนรัก ทำกับเราได้ถึงขนาดนี้

เธอบอกว่าเธอรักเรา

ถ้าเธอรักเราจริง
ทำไมเธอถึงได้ยังทำแบบนี้กับเราอยู่ได้
เราไม่เข้าใจจริงๆ

ต่อไปนี้ เราจะไม่เป็นคนวิ่งตามเธออีกต่อไป

ยิ่งวิ่งเท่าไหร่ ก็เหนื่อยเท่านั้น
ผลคือ...ไม่ได้อะไร
ไม่ได้ทำให้เธอดีขึ้น
ไม่ได้ทำให้เธอปรับปรุงตัวเอง

เธอไม่ได้มีเธอคนเดีียว
เธอลืมไปแล้วเหรอ ว่ายังมีฉันอีกหนึ่งคน

ไหนบอกว่าจะอยู่เป็นเพื่อนกัน
จะอยู่เป็นกำลังใจให้กัน
ไหนบอกว่ารักกัน

แล้วมันคืออะไร
มันเกิดอะไรขึ้นเหรอ

ทำไมถึงยังได้เฉยชาอยู่อีก

เราบอกเธอไม่รู้ต่อกี่ครั้งต่อกี่หน
เรารู้ว่าเธอก็คงเบื่อจะฟังที่เราต้องพูดแต่เรื่องเดิมๆ
เราเองก็เบื่อไม่น้อยไปกว่าเธอ

เราแค่หวังว่า พูดไป แล้วอะไรๆ คงจะดีขึ้น
เธอคงจะเปลี่ยนแปลงบ้างนะ
ทำเพื่อเราสักเรื่องจะได้มั้ย

เราไม่เคยขอร้องอะไรเธอมากมาย
เธอไม่สนใจเรา ไม่ห่วงเรา ไม่แคร์เรา
เราไม่ว่า...

แค่มีเวลาพูดคุยกับเราบ้าง ก็แค่นั้นเอง

ถ้าฉันเข้มแข็งเมื่อไหร่
ฉันจะปล่อยเธอไปเลย
ฉันจะไม่รั้งเธอเอาไว้อีกแล้ว
ฉันจะไม่ดึงเธอกลับมา
ฉันจะไม่คิดถึงเธอ
ฉันจะไม่รักเธอ
ฉันจะไม่ร้องไห้ให้เธออีกต่อไป

เพราะฉันรักเธอ ฉันก็เจ็บ
ตอนที่ไม่มีเธอ ฉันก็เสียใจ

ฉันคงไปกับเธอไม่ได้จริงๆ
เพราะฉันเป็นคนที่ไม่มีความอดทน

ฉันหวังว่า เธอคงหาคนที่ดีกว่าฉันได้นะ
คนที่ไม่งี่เง่าอย่างฉัน
คนที่น่ารักกว่า
คนที่พูดจาเพราะๆ หวานๆ
ไม่ใช่ขวานผ่าซากอย่างฉัน


ฉันรักเธอ อย่างที่เกิดมา ไม่เคยรักใครมากขนาดนี้มาก่อน
ฉันแคร์เธอ อย่างที่ไม่เคยแคร์ใครมากขนาดนี้

ฉันยังรักเธอเหมือนกับวันแรกที่เรารักกัน

เพียงแค่ตอนนี้ความอดทนของฉันหมดลงแล้ว...

ให้รักเท่าไหร่ มันคงไม่ช่วยอะไรหรอก








ฉันยังคิดไม่ดี ว่าเรื่องนี้จะทำให้เราต้องเลิกกันมั้ย

ฉันกลัวที่สุด คือ เราต้องเลิกกัน


ฉันรู้ว่าถ้าพูด คำนี้ออกไป
คนที่จะเสียใจมากที่สุด ก็คงเป็นฉันเอง


ฉันอาจพูดไปเพราะ ประชดเธอ
แต่ฉันไม่รู้ว่าเธอ จะคิดว่ามันเป็นคำพูดจริงๆของฉันรึปล่าว


ฉันแค่อยากทำอะไรให้เธอรู้สึกตัวบ้างก็แค่นั้นเอง



ฉันจะพูดมันออกไปดีมั้ยนะ????